4/8/2008.

…….

Ik heb eigenlijk een raar jaar achter de rug, of eigenlijk 2 gekke jaren achter de rug..

In mijn werk, mijn opleiding, maar ook in de liefde..

2 jaar geleden ging het over tussen mij en maik uit..

Hij, waar ik veel van hield, niets perfect was, ik mijzelf nog amper gevonden had..

maar toch voelde het voor even goed.. Hij die erg anders was dan ik.. Hij die mij zomaar

in de steek lied… ik die liefdes verdriet had… boos, huilen enz.. niet wetend hoe de wereld ook kan zijn.

iets waarvan ik dacht erveel geleerd van te hebben,, maar hier te weinig van mee nam..

de volgende liefde word echt.. niet nep,, ik ontmoette Abe.. een echte lieverd..

Romantisch, lief, ik was verliefd.. hij die Te ver weg woonde.. helaas…

Ik koos voor het vertrouwde, ging perongeluk met mijn beste vriend en huppa… ik had een

relatie,, iets waar ik niet snel achter stond,, maar het groeide en het bloeide..

Een echte liefde,, heftig, zeer kort en zeer veel knel punten…

Ik niet wetend wat ik wou, aan, uit, aan, uit…

Het ging uit en het bleef uit,,, nu wetend wat ik miste..

hij was niet perfect, maar ik hield van hem…

Hij een onwijs goede vriend, verloren,., door liefde… liefde die geen weg kon vinden..

Ik die hem als vriend mis, zelfs nu na 4 maand nog..

26/09/08

……..

Ik denk nu vaak terug aan een jaar geleden.. aan hoe mijn leven toen was,,

Aan hoe ik mijn eigen kwijt raakte, en mijn leven gaf aan een ander…

Mijzelf vergat en door leef..

Ik die gelukkig is! egt gelukkig..

Geen moeten, maar alles doen omdat ik het zelf wil..

Een leuke baan, vaak inspannend maar erg leuk en nog steeds leerzaam.

een cursus die ik nu volg, controle en fysieke beheersing..

Erg goed! zo zou iedereen naar clienten moeten handelen, dan zou het allemaal een stuk

menselijker worden, denk ik..

Nog een paar weken, en dan vakantie.. zuidlaardernacht, waar ik stiekem tegen op zie, om weer een steek van

pijn te voelen.., ( een jaar geleden, de zuidlaardernacht die ik niet op mijn eigen manier mocht vieren)

daarna heerlijk een week valkenburg! zin in, samen met herman en jelmer een week in een bungalow..

lekker belgie in, misschien fietsen, stadjes zien,, enz, enz. enz.. relaxen! tot mijzelf komen en even een

keer wat anders, dan de dagelijkse sleur!

Door die cursus, ben ik ook na gaan denken,, echte vrienden,, heb ik die? ja die heb ik, maar het zijn er weinig

en die zijn zeldzaam, Een egt maatje, dat mis ik soms. iemand die er egt altijd is… ik ben ook een stuk terug

getrokkener geworden, dus het ligt ook aan mijzelf,, een gesloten persoon,, durf iemand niet makkelijk toe

te laten,

puur eigen bescherming, om mijzelf niet te snel te geven en vervolgens weer kwijt te raken..

Het komt wel weer in orde! maar ik heb dat nu gewoon even nodig,, tijd aan mijzelf gunnen.. niet constant alles met iedereen

delen en doen.. maar lekker alleen,, zoals mijn mama zei: jij ontwikkeld jezelf gewoon als een onafhankelijke vrouw, en dat is

positief! het voelt ook goed moet ik zeggen,, het voelt heerlijk zelfs.. ik voel mij er sterk nu! en inderdaad onafhankelijk..

soms misschien iets eenzaam,, maar wanneer iemand te dicht bij mij komt, klap ik ook dicht en heb ik weer behoefte aan mezelf alleen..

so who cares… t komt wel.. het is nu gewoon even heerlijk! en de vrienden die echt vrienden zijn houdt ik wel,..

En ooit als ik er aan toe kom weer een nieuwe liefde,, maar als dat over 5/6/7.. 10 jaar gebeurt vind ik dat nog vroeg zat,,

nu 20,5 jaar! super jong! een jonge bloemmmm..

het lijkt mij super om nog eens een opleiding te volgen,,,, iets met gedrag.. pedagogiek hbo,, als mijn zus het maar niet

stom gaat vinden.. ik ga mij daar eens in verdiepen.. een huisje duurt nog wel even,, al hoewel het mij echt super lijkt! mijn eigen

huishouding, en lekker op visite bij pap en mam.. zij zijn in mijn leven echt zoveel meer belangrijker dan wie dan ook..

zij begrijpen mij, zien mij als mij,, hoef ik mij niet voor te schuilen,, hoewel ik dan nog wel eens dingen op hoop, maar op een

1 of andere manier krijgen zij dat altijd uit mij! heerlijk en vertrouwd gevoel is dat… met mijn vrienden heb ik lol,, kan ik helpen en steunen,, maar

heb ik zelf weinig steun aan,, omdat ik het eng vind.. heel erg eng.. daar ben ik ook achter gekomen toen mijn ouders weg waren

wat heb ik mij toen soms alleen gevoeld zeg… uiteindelijk heb ik mij toch maar wat geuit, naar ilse en renze en herman en astrid.. dat voelde

toch wel opluchtend en ook nog eens als een overwinning..

hoewel ik erna door renze wel als zwakte omschreven werd.. dat voelde zwaar beledigend.. hij en een echte vriend., ik weet het soms niet hoor…

ik ben geen gebruiksvoorwerp,,, dat gevoel heb ik vaak.. als hij naar engeland kan,, dan doet hij dat en zie ik hem nooit meer terug…

Jeetje wat heb ik alweer veel geschreven,, wat een gedachten, belevenissen..

ik zit echt in de bloei van mijn leven! soms eenzaam.. maar ook goed.. mijn collegas krijg ik ook steeds meer contact mee! egt leuk!

naja ik zie het allemaal wel.. eerst maar eens lekker vakantie vieren met herman,, egt een goede vriend,, al hoewel ik wel bang ben,

voor wanneer hij weer een vriendin krijgt, dat ik hem dan nooit meer terug zie,, bah,, angst aan jagend.. dan heb ik mij in hem vergist.. ik hoop

dat hij verandert is, ,en dat hij mij wil houden als goede vriendin! vast wel… net als astrid… zij zal altijd blijven! Mijn meissie

ook al zijn onze levens erg verschillend…

naja ik ga maar eens een lekker kopje thee drinken… genoeg weer geschreven..!

. . .De lentezon gaat stralen

Ze slaat haar vleugels uit

De vogels komen dichterbij

Maar jij hoort geen geluid Gevangen in een stilte Gaat dit ooit voorbij Je ziet het nieuwe leven niet Je voelt alleen de pijn   De bomen laten hun bloesem vrij De geur die wordt verspreid Doet je niet zoveel Lentesneeuw Je ziet lentesneeuw   Je richt je blik naar boven Je vraagt je af waarom Je ziet al veel te lang geen licht Ook al schijnt de zon   De bomen laten hun bloesem vrij De geur die wordt verspreid Doet je niet zoveel Lentesneeuw Je ziet lentesneeuw    . . .    Volg m’n hart met m’n ogen dicht weg van het donker, opzoek naar het licht Volg m’n hart met m’n ogen dicht   Laat me gaan Laat me gaan Geef me ruimte om te leven Ik heb al zoveel weg gegeven dus laat me gaan Veel te lang heb ik stil gestaan maar nu is het voorgoed voorbij    . . .    Laat het los ‘T is al zo lang geleden Maak een nieuw begin Als een koele wind door je hart   Laat het gaan Je bent al moe gestreden Rust maar even uit En kijk vooruit   Je hebt zoveel om te geven En zoveel om voor te leven Als je loskomt van de eenzaamheid Blijf niet kwaad op het verleden Maar wees dankbaar voor het heden Zet je tranen en je zorgen opzij En je maakt jezelf vrij Alleen of met mij Oh! Maak jezelf vrij   Laat het los Het trekt je naar beneden Kijk niet achterom Maar volg de zon   laat je gaan en laat je hart weer spreken die je weg bepaald en de eindstreep haalt is vrij, is vrij    Je hebt zoveel om te geven En zoveel om voor te leven Als je loskomt van de eenzaamheid Blijf niet kwaad op het verleden Maar wees dankbaar voor het heden Zet je tranen en je zorgen opzij En je maakt jezelf vrij Alleen of met mij En je maakt jezelf vrij Alleen of met mij Oh maak jezelf vrij   . . .   Voor jou zet ik mijn masker af Met jou speel ik geen spel Je mag me zien zoals ik ben Maar bang maakt het me wel   Voor jou zet ik mijn masker af En hoop dat jij dan ziet Dat ik gewoon een joker ben Die lacht om zijn verdriet   Voor jou zet ik mijn masker af Ik heb geen muren meer Omdat jij net zo kwetsbaar bent Leg ik mijn wapens neer   Voor jou zet ik mijn masker af Aan jou geef ik mij bloot Ik werp mijn ziel en zaligheid Uit liefde in je schoot   Want niemand hoeft te weten Hoe kwetsbaar en hoe klein Hoe angstig en verlegen Ik af en toe kan zijn Mijn sterkte en mijn zwakte Je krijgt ze allebei Ik wil ze met je delen Wil jij dat ook met mij    Geen leugen die bescherming biedt Bij mensen zoals jij Jij hebt mijn masker nooit gezien Je zag alleen maar mij    . . .   Ze wil alleen maar vrij zijn Vrij zijn Liefde komt ooit Ze wil nu alleen maar vrij zijn Onbezorgd en vrij zijn Liefde Liefde komt ooit Als ze niet meer vrij wil zijn   Soms is ze bang en eenzaam En verlangt ze terug naar toen Geborgenheid en warmte En een vaderlijke zoen Maar ze wil het leven proeven Zonder regels of gezag Juist al die dingen doen Die bijna niemand anders mag    . . .   Je hebt gekozen voor een leven zonder mij, je trok de deur dicht en het sprookje was voorbij. en ik dacht, dat ik zou dood gaan van de pijn. ik had nooit verwacht, dat het zo makkelijk zou zijn.   Ik heb in tijden niet meer zo veel lol gehad. ik ben geen dag meer thuis, ik ben nachtenlang op pad. ik geniet, van alle ruimte om me heen. dat je mij verliet, dat was het beste dat je deed.   Ik wou dat ik kon zeggen dat ik jou zo vreselijk mis. maar bij nader inzien valt dat best wel mee. o ik kom tot de conclusie dat er nog zo veel meer is en ik ben geen nacht alleen. ik lach, ik dans, ik spring, ik zweef. het teken dat ik leef ook zonder jou.   ik heb bijna over van de aandacht om me heen. maar als ik wil heb ik het bed voor mij alleen. ik geniet van alle ruimte om me heen. dat je mij verliet was het beste wat je deed.   zonder jou.. ik kan het zonder jou, kan het zonder jou ik mis je armen niet, ik mis je ogen niet, het vrijen niet,     ik mis je praten en je lachen niet ik mis je warmte niet, je lippen niet, je liefde niet het valt allemaal zo mee.   o ik lach, ik dans ik spring ik zweef. het teken dat ik leef ook zonder jou.   ook zonder jou.. o ik wou dat ik kon zeggen dat ik jou zo vreselijk mis maar ik ben geen dag alleen. o ik lach ik dans ik spring ik zweef het teken dat ik leef ook zonder jou!   . . .     ik heb een masker opgezet En als mijn vrienden erom vragen Zeg ik dat het heerlijk is alleen Je foto’s zijn al van de wand Alsof ik zo vergeten kan Dat ik je mis Hoe koud het is Hoe leeg zo zonder jou Hier om me heen   Ik kan je niet laten gaan Al zeg ik dat het beter is Alleen en zonder jou Ik kan het gewoon niet aan Ik mis je armen om me heen Nee ik leef niet in een wereld zonder jou   . . .   kijk me eens aan had jij gedacht dat we hier samen zouden staan zij aan zij ik kan het niet geloven hoe vaak ben ik niet bijna bij je weggegaan of jij bij mij   maar steeds als je bijna buiten was dan pakte ik je handen vast en jij kwam terug en steeds wanneer ik zei dat ik zou gaan kwam jij me toch weer achterna en nooit heb ik spijt gehad nooit een moment   dus waarom zeg je me nu dat het over is en waarom weet je het zeker als het water ons samen tot de lippen stond of een van ons twee het niet leuk meer vond was er altijd die ander die zachtjes zei ik hou zoveel van jou   kijk me eens aan we hebben samen zovaak in de storm gestaan in de zee met huizen hoge golven we waren sterker dan de krachtigste orkaan met zn twee steeds als ik haast verdrinken zou dan klampte ik me vast aan jou en jij was daar of ik kwam naar je toe en ving jou op wanneer je bijna onderging en nooit heb ik spijt gehad nee nooit een moment   en waarom zeg je me nu dat het over is en waarom weet je het zeker als het water ons samen tot de lippen stond of als een van ons tweeen het niet meer leuk meer vond was er altijd die ander die dan zachtjes zei ik hou zoveel ik hou zoveel van jou zoveel van jou     Zeg me wie je ziet Wanneer je naar me kijkt Als je het met vroeger vergelijkt Krijg je dan nog steeds Zomaar kippenvel Of tranen van geluk Heb je die nog wel Vieren we nog feest Of teren we alleen op wat er is geweest   Zeg me wat je voelt De muur waar ik op stuit Ik kom er niet doorheen dus schreeuw het uit Voel je je alleen Of door mij ontkend Zeg me alsjeblieft Waarom je hier nog bent Vind je het nog fijn Wanneer je wakker wordt Om dicht bij mij te zijn   Als je bij me blijft Doe het dan bewust Luister naar je hart Wanneer je mond de mijne kust En als je ‘t niet meer weet Vraag het aan de tijd Vecht je voor geluk Of tegen eenzaamheid   Voel je niet alleen Zie je dan niet door je tranen heen Hoeveel ik van je hou Dat ik naar je verlang Ik weet niet wat je voelt En dat maakt mij zo bang Zeg me wie je ziet Wanneer je naar me kijkt Ik heb jouw ogen niet Zeg me wie je ziet   . . .

. . . . . . . .

Zl n8 2006

Alles rakelt weer op..

Enorme verlangens,, mekaar op willen vreten..

Boosheid.. waarom zo’n enorme egoistische hufter geweest..

Waarom????????

Bewijs ej maar!! Hou je van mij?

 Zul je me weer kwetsen?.. dat weetje niet..

Je kan tog wel zegge dat je dat niet weer doet!!! Eikel!! Egoïst.! heb je er dan niks van geleerd!!

Enorme veranderingen die moeten optreden..

Je hebt mij zooo gigantisch veel pijn gedaan, gekwetst.. oeeffff dat wil ik geen 2de keer..

En nu? Tja wat wil ik??

Vechten,, maar doe jij dat ook??

Of is nu alles voor jou koek en ei????????

Zomer 2006 Dankbaar zijn.

Moet ik je dankbaar zijn?

Dankbaar dat jij er een einde aan hebt gemaakt?

Moet ik mezelf verwijten, dat ik mezelf zo heb gekweld?

Mezelf verwijten dat ik er niet aan toe gaf?…

. . . . . . . .

Voel mij sterk 26/07/08

Ik voel mij sterk! heel sterk!

Niemand die hier iets aan kan doen.

Mijn vrienden zijn super en ik hou van hen!

Echte vrienden, die ik kan vertrouwen.

Die er altijd voor mij zijn.

Die mij niet zomaar verlaten.

Die eerlijk en oprecht zijn.

Die mij niet zullen kwetsen.

Waar ik mee kan lachen, huilen en praten.

Gewoon helemaal super!

Ik heb je niet meer nodig.

Vrienden zijn wil nu niet, past nu niet.

Dit bestaat niet zonder vertrouwen, eerlijkheid en oprechtheid.

Vechten, dat is wat jij moet doen!

Vechten om alles terug te winnen.

Ik voel mij sterk! Nu onze vriendschap nog…

. . . . . . . .

Woede 16/07/06

Woede, ontzettende woede dat is wat er in mij rond schuilt..

Ik wil je op bed smijten en vertellen dat jij mijn leven niet kan lijden.

Vertellen hoe het in mekaar steekt..

Vertellen dat ik alles nu niet meer van je neem.

Maar dat jij alles nu maar van mij neemt.

Ik wil dat je je mond houd en luistert

Ja kan niet zomaar alles weggooien als of t oud vuil is, begrijp je!

Ik heb rechten en wil hier bij horen.

Jij verteld mij hoe het gaat en ik kan het nemen of gaan.

wij waren samen! Wij waren 1!

Dit kun je niet maken! ik wil wil het weten..

NU!!

Oef.. het klopt gewoon niet, dit hoor je met mij te delen..

Ik weet niet wat ik wil.. wel/niet bij jou zijn…

Je bent me te dierbaar, ik kan jou niet weggooien als oud vuil.

Alleen mijn vertrouwen naar jou toe is aangetast

Hoe kan dit goed komen? gewoon doorgaan?

Waarom vertrouwde je mij niet?

En heb je me willen behoeden voor het kwade? Waarom heb je me niet verteld waar ik aan toe ben?

Wat was dat bij het zl meer? In de beuk? S’avonds in bed? Wat was dat? Wat was ik?!! Een lust? Dat maak je de kat wijs.. het was iets het moest iets zijn geweest,, zo ben jij nie, jij bent braaf en absoluut niet gevoelloos!

Was het jou manier van afscheid nemen?

Afscheid nemen van iets waar je eigenlijk geen afscheid van wil nemen?

Wat dacht je toen? Ik wil laten zien wat ik in de kast heb hangen?

Oef.. wat een frustratie..

Alles tolt in mijn hoofd.

Vermoeidheid, maar tegelijkertijd bang, bang voor het slapen, bang voor de nachten..zal die weer eeuwig en alleen zijn?

Met jij, die alleen maar rondjes draaft in mijn hoofd en vragen achter laat..

Alsmaar elke dag opnieuw..

Ik wil je alles vertellen, alles tegelijk.

Maar lukt dat wel? Zal ik je dit laten weten of denk je: stik, wat moet ik hier mee..

Woorden, telkens meer woorden op papier, stoppen wil niet mijn gedachten gaan en zij bewegen mijn vingers geleidelijk over het papier.

Te moe om te slapen, te moe om wakker te zijn.

Tranen die ik goed heb kunnen weg stoppen, achter mijn lach, die prikkelen in mijn ogen…

Oef.. bevatten doe ik het wel en niet. Is het een droom? Was alles een droom?

Nee, zo perfect was alles niet. Niets is perfect. En dan,, jij krijgt een nieuw leven, en ik? Ik ben niet meer nodig. Ik moet weg. En gewoon af en toe langs komen als gewoon “een”vriendin. Kan ik dat? Wil ik dat?

Ik snap niet waarom je je woorden naar mij toe hebt verdraaid. Het ligt aan werk, het ligt aan de nieuwe situatie, ik slaap hier slecht door. Dat waren jou woorden. Je kan toch vertellen dat je over mij in de knoei zit. Je kent me toch. Ik had je begrepen. We hadden er toch samen uit kunnen komen 2 volwassen mensen. Hoe kon ik nou weten dat jij het moeilijk had om mij. Hoe kan ik je begrijpen? Hoe kan ik je vertrouwen, moet ik me schuldig voelen, over het feit dat jij je rot voelde over mij? Zonder dat ik dit wist? Had het me dan verteld!! Had het met mij gedeeld, jou pijn kon je delen met mij en ik had mijn pijn kunnen delen met jou. Dan hadden we er samen aan kunnen wennen en kunnen accepteren. Dat dit gedeelte tot het einde had moeten komen. een goed einde, vriendschap, dat voort zou duren. Maar nu, nu heb je egoïstisch helemaal in je uppie de beslissing genomen.

Liefdesgedicht maikel, 2005, kerst. 

Een liefdesgedicht voor jou,

Iets wat je niet verwachten zou.

Ik wil je verwennen, jij mijn lieverd.

Je in mijn armen sluiten, je zachte lichaam strelen.

Liefde tussen twee mensen, zo speciaal.

Zo speciaal dat er haast geen woorden voor te vinden zijn.

Geen angst, pijn, onzekerheid bij jou, maar zekerheid en warmte.

Een echte zonnestraal, de mooiste die ik ooit gevangen heb.

Je mooie ogen, je lieve uitstraling en je mooie stem.

Geloof me als ik zeg je bent speciaal.

Tijden heb ik gewacht, op iets wat ik nooit eerder had verwacht.

Het was net een snelweg, een snelweg zo lang en breed, waar ik kilometers over heen reed, met veel pech onderweg.

En toen botste ik tegen jou. Twee zielen, met maar één gedachte.

De eerste keer, voor allebei spannend, maar ook vertrouwd.

De gouden leeuw, waar ik nooit eerder was.

Had het zo gemoeten? Zal het zo beschreven staan in het heelal? Die mooie sterren, water en vuur?

Nu al zoveel vreugde gekregen, wie weet is dat nog maar een voorbode, voor wat nog allemaal komen zal.

Zonder dat jij het weet, ben ik mezelf gaan zien als bijzonder.

Wat ben ik blij met jou.

Mijn lieve schat, ik ben je erg dankbaar voor jou.

Jij hebt mij lief als geen ander.

Gewoon een echte topper!